حکایت دوستی و مهربانی که در میان نباشد دیگر کدام حکایت شایسته گفتن وشنیدین؟؟
زندگی منهای دوستی خانه بی چراغ است و اندوهی طولانی و ملال آور
اگر دوستی دلها را تصاحب نمی کرد ، اگر مهربانی و مدارا و انتظار را با جان عجین نمی کرد ، تحمل زندگی چگونه بود؟ عادت به دنیای منهای دوستی مذموم است یا مقبول؟ اگر مهرورزی به یکدیگر نبود، اگر ریشه آن خشک و پژمرده می شد تماشای کدام شکوفه؛کدام رنگ و کدام پدیده دلپسند بود؟ چه کسی حیات دور از دوستی را تحمل می کند ؟ روح زلال و پاک معنوی تبلور محبت است جلوه ایمان و پاک اندیشی ، جلوه مهرورزی است بدون مهر دل چگونه منور و تابناک شود؟اگر واژه دوستی از میان آن همه اشعار آن همه حرف های لطیف و گفته های نقض کنار گذاشته شود دیگر کدام لطافت ؟
آن همه اثار ارزنده حاصل دوستی است . بدون دوستی دل ها همه دچار قساوت می شد . چه کسی تلخی را بر حلاوت ترجیح می دهد؟عشق و محبت مایه دلگرمی و پایداری و مایه مبتلا نشدن به کسالت و دلمردگی و روز مرگی ها و بهترین وسیله مبارزه با آفت هاست! یاس توقف ،دلسردی و سرگردانی و احساس پوچ بودن آفت های مضرند آفت های مرگ آور .
دوستی اگربر مبنای رضای خدا باشد ، اگر بهار آور باشد ، اگر آرامش و بهروزی اورد، اگر نام نیکو ، اثر نیکو و اندیشه های تابناک به بار آورد اگر شتاب زدگی و کورکورانه به راهی خزیدن نیاورد اگر مثل همه فرزانگان مفاخر مایه سربلندی شود اگر آداب بهاری را به محبان بیاموزد اگر پیر را جوان کند و جوان را دانا و اگر دانایان را بیدار کند و از رایحه عطر آن مشام جان تازه شود دوستی به یکدیگر راه چاره و درمان است و راه پس راندن امراض.....
